Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to inform
01
informeren, inlichten
to give information about someone or something, especially in an official manner
Ditransitive: to inform sb of sth | to inform sb about sth
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
inform
3e persoon enkelvoud
informs
onvoltooid deelwoord
informing
onvoltooid verleden tijd
informed
voltooid deelwoord
informed
Voorbeelden
The teacher informed the students about the upcoming exam schedule and its format.
De leraar informeerde de leerlingen over het komende examenrooster en de opzet ervan.
02
informeren, beïnvloeden
to characterize or influence a style, behavior, opinion, etc.
Transitive: to inform a style or behavior
Voorbeelden
The cultural heritage of the region informs the architecture of its buildings.
Het culturele erfgoed van de regio informeert de architectuur van zijn gebouwen.
Voorbeelden
Under pressure from law enforcement, the accomplice eventually decided to inform on the criminal organization.
Onder druk van wetshandhavers besloot de handlanger uiteindelijk te informeren over de criminele organisatie.
Lexicale Boom
informatory
informer
misinform
inform
form
