disruption
dis
dɪs
dis
rup
ˈrʌp
rap
tion
ʃən
shēn
eruptioninterruption

Definitie en betekenis van "disruption"in het Engels

01

onderbreking, verstoring

an action that causes a delay or interruption in the ongoing continuity of an activity or process 
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
telbaar
meervoudsvorm
disruptions
Voorbeelden
The power outage caused a major disruption in our work schedule. 

De stroomstoring veroorzaakte een grote onderbreking in ons werkschema.

02

verstoring, desorganisatie

the act of causing disorder 
03

onderbreking, verstoring

an event that results in a displacement or discontinuity 
04

verstoring, wanorde

a disorderly outburst or tumult 
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store