Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
to dangle
01
bengelen, zwaaien
to hang or swing loosely and freely, especially from one end or point
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
bewegingswerkwoord
regelmatig
tegenwoordige tijd
dangle
3e persoon enkelvoud
dangles
onvoltooid deelwoord
dangling
onvoltooid verleden tijd
dangled
voltooid deelwoord
dangled
Voorbeelden
The keys dangled from her fingers as she walked down the hallway.
De sleutels bengelden aan haar vingers terwijl ze door de gang liep.
02
bengelen, zwaaien
cause to dangle or hang freely
03
verleiden, lokken
to persuade someone to do something by offering them something pleasant
Transitive
Lexicale Boom
dangler
dangling
dangle
