جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to dangle
01
آویزان شدن, تاب خوردن
to hang or swing loosely and freely, especially from one end or point
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل حرکتی
باقاعده
زمان حال
dangle
سومشخص مفرد
dangles
وجه وصفی حال
dangling
گذشته ساده
dangled
اسم مفعول
dangled
مثالها
The keys dangled from her fingers as she walked down the hallway.
کلیدها از انگشتانش آویزان بودند در حالی که در راهرو راه میرفت.
02
آویزان کردن, تاب خوردن
cause to dangle or hang freely
03
کسی را با چیزی وسوسه کردن
to persuade someone to do something by offering them something pleasant
Transitive
درخت واژگانی
dangler
dangling
dangle
