prerogative
pre
prɪ
pri
ro
ˈrɑ:
raa
ga
tive
tɪv
tiv
British pronunciation
/prɪˈrɒɡətɪv/

Definitie en betekenis van "prerogative"in het Engels

01

prerogatief, exclusief recht

an exclusive right or privilege held by a specific person or group, often due to official position or inheritance
example
Voorbeelden
The council 's prerogative includes setting local tax rates.
Het voorrecht van de raad omvat het vaststellen van lokale belastingtarieven.
LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

stars

app store