Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
Prerogative
01
prerogatief, exclusief recht
an exclusive right or privilege held by a specific person or group, often due to official position or inheritance
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
telbaar
meervoudsvorm
prerogatives
Voorbeelden
It was the king's prerogative to grant titles of nobility.
Het was het voorrecht van de koning om adellijke titels te verlenen.
