obedience
o
ə
ē
be
ˈbi:
bi
dience
diəns
diēns
expedience

Definitie en betekenis van "obedience"in het Engels

01

gehoorzaamheid, onderdanigheid

the action of respecting or following the instructions of someone in authority 
grammaticale informatie
bezieldheidsstatus
abstract
morfologische samenstelling
samenstelling
ontelbaar
Voorbeelden
The soldier's strict obedience to orders earned him a commendation. 

De strikte gehoorzaamheid van de soldaat aan bevelen leverde hem een commendatie op.

02

gehoorzaamheid, heerschappij

a territory or region under the authority of a ruler or governing body 
Voorbeelden
Settlers were expected to pay taxes to the obedience of the local lord. 

Van kolonisten werd verwacht belasting te betalen aan de gehoorzaamheid van de lokale heer.

03

gehoorzaamheid, kerkelijke onderwerping

an area or group subject to the authority of a church or religious leader 
Voorbeelden
The monastery was under the obedience of the Bishop of Rome. 

Het klooster stond onder de gehoorzaamheid van de bisschop van Rome.

LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store