جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to interpellate
01
استیضاح کردن
to formally question someone, especially in a legal or parliamentary context
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
interpellate
سومشخص مفرد
interpellates
وجه وصفی حال
interpellating
گذشته ساده
interpellated
اسم مفعول
interpellated
مثالها
The lawyer interpellated the witness about what they saw.
وکیل از شاهد درباره آنچه دیده بود سوال کرد.
درخت واژگانی
interpellation
interpellate
