جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
Revenge
01
انتقام
the act of seeking punishment against someone who has wronged or hurt one in some way
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
غیرقابل شمارش
مثالها
He sought revenge for the betrayal.
او به دنبال انتقام برای خیانت بود.
to revenge
01
انتقام گرفتن, کینہ توزی کردن
to inflict harm or punishment on someone in response to a perceived wrong or injury
Transitive: to revenge sth | to revenge oneself
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
revenge
سومشخص مفرد
revenges
وجه وصفی حال
revenging
گذشته ساده
revenged
اسم مفعول
revenged
مثالها
He vowed to revenge himself on his enemies for their betrayal.
او قسم خورد که به خاطر خیانتشان از دشمنانش انتقام بگیرد.
درخت واژگانی
revengeful
revenge
