جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
to bankrupt
01
ورشکست کردن, به ورشکستگی کشاندن
to cause a person or organization to become legally unable to pay debts
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل کنشی
باقاعده
زمان حال
bankrupt
سومشخص مفرد
bankrupts
وجه وصفی حال
bankrupting
گذشته ساده
bankrupted
اسم مفعول
bankrupted
مثالها
Overspending on the project bankrupted the startup.
هزینهکرد بیش از حد در پروژه، استارتاپ را ورشکسته کرد.
bankrupt
01
ورشکسته
(of organizations or people) legally declared as unable to pay their debts to creditors
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
صفتِ اسم مفعولی
کیفی
شکل عالی
most bankrupt
شکل تفضیلی
more bankrupt
درجهپذیر
مثالها
The investor lost everything when the brokerage firm went bankrupt.
سرمایهگذار همه چیز را از دست داد وقتی شرکت کارگزاری ورشکسته شد.
Bankrupt
01
ورشکسته, معسر
a person or organization that has been legally declared unable to pay their debts
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انسان
ساختار صرفی
مرکب
قابل شمارش
شکل جمع
bankrupts
مثالها
The court ordered the sale of assets to pay off the bankrupt's creditors.
دادگاه دستور فروش داراییها را برای پرداخت بدهیهای طلبکاران ورشکسته صادر کرد.
