to annoy
01
إزعاج, ضجر
to make a person feel a little angry
Transitive: to annoy sb
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
بسيط
فعل حركة
منتظم
زمن المضارع
annoy
الغائب المفرد
annoys
اسم الفاعل
annoying
الماضي البسيط
annoyed
اسم المفعول
annoyed
أمثلة
The constant tapping of the pen on the desk annoyed her during the meeting.
الطرق المستمر للقلم على المكتب أزعجها خلال الاجتماع.
شجرة معجمية
annoyance
annoyed
annoyer
annoy



























