Szukaj
zugreifen
01
chwycić, złapać
Mit den Händen etwas schnell oder fest ergreifen, um es zu halten, zu bewegen oder zu verhindern, dass es fällt
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
nieregularny
rozdzielny
partykuła
zu
czasownik podstawowy
greifen
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
greife zu
3. osoba liczby pojedynczej
greift zu
imiesłów czynny
zugreifend
czas przeszły prosty
griff zu
imiesłów bierny
hat gegriffen
Przykłady
Die Katze griff blitzschnell nach dem Spielzeug.
Kot chwycił zabawkę z prędkością błyskawicy.
