Szukaj
tolerieren
[past form: tolerierte]
01
tolerować, znosić
Etwas oder jemanden dulden oder aushalten, auch wenn man es nicht mag oder gutheißt
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik stanu
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
toleriere
3. osoba liczby pojedynczej
toleriert
imiesłów czynny
tolerierend
czas przeszły prosty
tolerierte
imiesłów bierny
toleriert
Przykłady
Sie toleriert seine schlechten Angewohnheiten, aber mag sie nicht.
Ona toleruje jego złe nawyki, ale ich nie lubi.
