Szukaj
sündigen
01
grzeszyć
Etwas tun, das gegen die religiösen Gebote oder moralischen Regeln verstößt
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
sündige
3. osoba liczby pojedynczej
sündigt
imiesłów czynny
sündigend
czas przeszły prosty
sündigte
imiesłów bierny
gesündigt
Przykłady
Wer lügt, kann laut Religion sündigen.
Według religii, ten kto kłamie, może grzeszyć.
