sündigen
01
يخطئ
Etwas tun, das gegen die religiösen Gebote oder moralischen Regeln verstößt
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
مشتق
فعل حركة
منتظم
فعل مساعد
haben
المتكلم المفرد
sündige
الغائب المفرد
sündigt
اسم الفاعل
sündigend
الماضي البسيط
sündigte
اسم المفعول
gesündigt
أمثلة
Wer lügt, kann laut Religion sündigen.
من يكذب يمكن أن يخطئ وفقًا للدين.
