sündigen
sündigen
zʏndɪgng
zundigng
kündigen

Definitie en betekenis van "sündigen"in het Duits

sündigen
01

zondigen

Etwas tun, das gegen die religiösen Gebote oder moralischen Regeln verstößt 
sündigen definition and meaning
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
actiewerkwoord
regelmatig
hulpwerkwoord
haben
1e persoon enkelvoud
sündige
3e persoon enkelvoud
sündigt
onvoltooid deelwoord
sündigend
onvoltooid verleden tijd
sündigte
voltooid deelwoord
gesündigt
Voorbeelden
Wer lügt, kann laut Religion sündigen. 

Volgens de religie kan degene die liegt zondigen.

LanGeek
Download de App
langeek application

Download Mobile App

App Store