Szukaj
surren
[past form: surrte]
01
bzyczeć, brzęczeć
Das charakteristische Summ- oder Schwirrgeräusch, das fliegende Insekten mit ihren Flügeln erzeugen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
surre
3. osoba liczby pojedynczej
surrt
imiesłów czynny
surrend
czas przeszły prosty
surrte
imiesłów bierny
gesurrt
Przykłady
Ein Käfer surrte gegen die Fensterscheibe.
Chrząszcz bzyczał o szybę okienną.
