Szukaj
schießen
[past form: schoss]
01
strzelać, rzucać
Einen Ball oder etwas mit großer Kraft wegtreten oder werfen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
mocny
czasownik posiłkowy
either
1. osoba liczby pojedynczej
schieße
3. osoba liczby pojedynczej
schießt
imiesłów czynny
schießend
czas przeszły prosty
schoss
imiesłów bierny
geschossen
Przykłady
Er schoss den Ball aus großer Entfernung.
Strzelił piłkę z dużej odległości.
02
strzelać, wystrzelić
Eine Waffe abfeuern oder einen Schuss abgeben
Przykłady
Er schoss einen Warnschuss in die Luft.
On oddał strzał ostrzegawczy w powietrze.
