Szukaj
rutschen
[past form: rutschte]
01
ślizgać się
Sich auf einer glatten Oberfläche unbeabsichtigt oder kontrolliert bewegen, oft mit geringer Reibung
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czasownik posiłkowy
sein
1. osoba liczby pojedynczej
rutsche
3. osoba liczby pojedynczej
rutscht
imiesłów czynny
rutschend
czas przeszły prosty
rutschte
imiesłów bierny
gerutscht
Przykłady
Er ist auf der Eisfläche gerutscht und hingefallen.
On poślizgnął się na lodowej powierzchni i upadł.
