Szukaj
picknicken
[past form: picknickte]
01
urządzać piknik, iść na piknik
Draußen essen und Zeit verbringen, meist im Park oder in der Natur
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
picknicke
3. osoba liczby pojedynczej
picknickt
imiesłów czynny
picknickend
czas przeszły prosty
picknickte
imiesłów bierny
gepicknickt
Przykłady
Die Kinder picknicken mit ihren Eltern im Garten.
Dzieci urządzają piknik ze swoimi rodzicami w ogrodzie.
