Szukaj
knurren
01
warczeć, burczeć
Ein tiefes, unfreundliches Geräusch machen, oft von Tieren
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
knurre
3. osoba liczby pojedynczej
knurrt
imiesłów czynny
knurrend
czas przeszły prosty
knurrte
imiesłów bierny
geknurrt
Przykłady
Der Hund knurrt, wenn er sich bedroht fühlt.
Pies warczy, gdy czuje się zagrożony.
02
burczeć
sich leise und ärgerlich beschweren
Przykłady
Er knurrte über die vielen Aufgaben.
Bąkał o wielu zadaniach.
03
burczeć, warczeć
ein tiefes Geräusch machen, meist vor Hunger, besonders vom Magen
Przykłady
Sein Magen knurrte laut.
Jego żołądek głośno burczał.
