Szukaj
knurren
01
warczeć, burczeć
Ein tiefes, unfreundliches Geräusch machen, oft von Tieren
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
knurre
3. osoba liczby pojedynczej
knurrt
imiesłów czynny
knurrend
czas przeszły prosty
knurrte
imiesłów bierny
geknurrt
Przykłady
Der Bär knurrt, um sein Revier zu verteidigen.
Niedźwiedź warczy, aby bronić swojego terytorium.
02
burczeć
sich leise und ärgerlich beschweren
Przykłady
Hör auf zu knurren und fang an zu arbeiten.
Przestań narzekać i zacznij pracować.
03
burczeć, warczeć
ein tiefes Geräusch machen, meist vor Hunger, besonders vom Magen
Przykłady
Wenn ich nichts esse, knurrt mein Magen schnell.
Jeśli nic nie jem, mój brzuch szybko burczy.
