Szukaj
knien
[past form: kniete]
01
klękać, klęczeć
Sich auf die Knie niederlassen oder in dieser Position verweilen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
either
1. osoba liczby pojedynczej
knie
3. osoba liczby pojedynczej
kniet
imiesłów czynny
kniend
czas przeszły prosty
kniete
imiesłów bierny
gekniet
Przykłady
Der Ritter kniete vor dem König.
Rycerz ukląkł przed królem.
