Szukaj
frankieren
01
ofrankować, nakleić znaczek
Einen Brief oder ein Paket mit einer Briefmarke versehen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
frankiere
3. osoba liczby pojedynczej
frankiert
imiesłów czynny
frankierend
czas przeszły prosty
frankierte
imiesłów bierny
frankiert
Przykłady
Du musst den Brief richtig frankieren, bevor du ihn abschickst.
Musisz poprawnie nakleić znaczek na list przed wysłaniem.
