Szukaj
flanieren
[past form: flanierte]
01
spacerować, przechadzać się
Langsam und entspannt spazieren gehen, oft an einem schönen Ort oder in der Stadt
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik ruchu
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
flaniere
3. osoba liczby pojedynczej
flanier
imiesłów czynny
flanierend
czas przeszły prosty
flanierte
imiesłów bierny
flaniert
Przykłady
Viele Leute flanieren sonntags im Park.
Wiele osób spaceruje w parku w niedziele.
