Szukaj
ernten
[past form: erntete]
01
zbierać plony, żąć
Pflanzen oder Früchte von Feldern sammeln, wenn sie reif sind
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
ernte
3. osoba liczby pojedynczej
erntet
imiesłów czynny
erntend
czas przeszły prosty
erntete
imiesłów bierny
geerntet
Przykłady
Nach dem Ernten bringen sie das Gemüse zum Markt.
Po zbiorach zabierają warzywa na rynek.
