Szukaj
ereignen
01
wydarzyć się, zdarzyć się
Geschehen, besonders für bedeutende oder ungewöhnliche Vorkommnisse
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
er
czasownik podstawowy
eignen
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
ereigne
3. osoba liczby pojedynczej
ereignet
imiesłów czynny
ereignend
czas przeszły prosty
ereignete
imiesłów bierny
ereignet
Przykłady
Der Unfall ereignete sich gestern Abend.
Wypadek wydarzył się wczoraj wieczorem.
