جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
ereignen
01
اتفاق افتادن, رخ دادن
Geschehen, besonders für bedeutende oder ungewöhnliche Vorkommnisse
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
عبارتی
فعل کنشی
باقاعده
جدانشدنی
جزء فعلی
er
فعل پایه
eignen
فعل کمکی
haben
اولشخص مفرد
ereigne
سومشخص مفرد
ereignet
وجه وصفی حال
ereignend
گذشته ساده
ereignete
اسم مفعول
ereignet
مثالها
Was hat sich hier ereignet?
اینجا چه اتفاقی افتاد؟
