Szukaj
bewirken
01
wywoływać, powodować
Eine bestimmte Wirkung oder ein Ergebnis herbeiführen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
partykuła
be
czasownik podstawowy
wirken
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
bewirke
3. osoba liczby pojedynczej
bewirkt
imiesłów czynny
bewirkend
czas przeszły prosty
bewirkte
imiesłów bierny
bewirkt
Przykłady
Die neue Medizin bewirkte eine schnelle Genesung.
Nowy lek spowodował szybki powrót do zdrowia.
