Szukaj
besiegen
[past form: besiegte]
01
pokonać, zwyciężyć
Jemanden oder etwas im Kampf oder Wettbewerb zu schlagen
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
regularny
czasownik posiłkowy
haben
1. osoba liczby pojedynczej
besiege
3. osoba liczby pojedynczej
besiegt
imiesłów czynny
besiegend
czas przeszły prosty
besiegte
imiesłów bierny
besiegt
Przykłady
Sie besiegten die schwierigen Bedingungen.
Oni pokonali trudne warunki.
