besiegen
01
يَهْزِم, يُدَمِّر
Jemanden oder etwas im Kampf oder Wettbewerb zu schlagen
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
مشتق
فعل حركة
منتظم
فعل مساعد
haben
المتكلم المفرد
besiege
الغائب المفرد
besiegt
اسم الفاعل
besiegend
الماضي البسيط
besiegte
اسم المفعول
besiegt
أمثلة
Die Armee besiegte den Feind.
هزم الجيش العدو.
