Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
verweilen
[past form: verweilte]
01
verblijven, vertoeven
Für eine gewisse Zeit an einem Ort bleiben, oft mit der Nuance des bewussten Verharrens oder Genießens
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
afgeleid
toestandswerkwoord
regelmatig
hulpwerkwoord
haben
1e persoon enkelvoud
verweile
3e persoon enkelvoud
verweilt
onvoltooid deelwoord
verweilend
onvoltooid verleden tijd
verweilte
voltooid deelwoord
verweilt
Voorbeelden
Gäste dürfen im Garten verweilen.
Gasten mogen in de tuin verblijven.
