جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
vertrauen
[past form: vertraute]
01
اعتماد کردن, اعتماد داشتن
Jemandem oder etwas glauben und sich darauf verlassen
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
مشتق
فعل حالتی
باقاعده
فعل کمکی
haben
اولشخص مفرد
vertraue
سومشخص مفرد
vertraut
وجه وصفی حال
vertrauend
گذشته ساده
vertraute
اسم مفعول
vertraut
مثالها
Kinder vertrauen oft ihren Eltern.
کودکان اغلب به والدین خود اعتماد میکنند.
Das Vertrauen
[gender: neuter]
01
اعتماد
Glaube an die Ehrlichkeit oder Zuverlässigkeit von jemandem oder etwas
اطلاعات دستوری
وضعیت جانداری
انتزاعی
ساختار صرفی
مرکب
غیرقابل شمارش
جنس دستوری
خنثی
شکل ملکی
Vertrauens
مثالها
Sein Vertrauen wurde enttäuscht.
اعتماد او خیانت شد.
