klopfen
01
يطرق, ينقر
Mehrere kleine Schläge machen, oft an eine Tür oder auf eine Oberfläche
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
بسيط
فعل حركة
منتظم
فعل مساعد
haben
المتكلم المفرد
klopfe
الغائب المفرد
klopft
اسم الفاعل
klopfend
الماضي البسيط
klopfte
اسم المفعول
geklopft
أمثلة
Jemand klopft an die Tür.
شخص ما يطرق الباب.
