Ara
éveiller
01
uyandırmak, kaldırmak
faire sortir quelqu'un du sommeil, ou susciter un sentiment ou une idée
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
türemiş
eylem fiili
yardımcı fiil
avoir
1. tekil kişi
éveille
1. çoğul kişi
éveillons
gelecek zamanda 1. kişi
éveillerai
şimdiki zaman ortacı
éveillant
geçmiş zaman ortacı
éveillé
imperfekt zamanda 1. çoğul kişi
éveillions
Örnekler
Je vais éveiller mon frère ce matin.
Bu sabah kardeşimi uyandıracağım.
