Szukaj
insulter
01
obrażać, znieważać
dire des paroles blessantes ou offensantes à quelqu'un
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
insulte
1. osoba liczby mnogiej
insultons
1. osoba czasu przyszłego
insulterai
imiesłów czynny
insultant
imiesłów bierny
insulté
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
insultions
Przykłady
Elle s' est fait insulter dans la rue.
Została obrażona na ulicy.
02
obrażać, znieważać
offenser gravement quelqu'un par des paroles ou des gestes
Przykłady
Insulter un agent est passible d' amende.
Obrażanie funkcjonariusza podlega karze grzywny.
