Szukaj
emprisonner
01
uwięzić, wsadzić do więzienia
mettre quelqu'un en prison comme punition ou mesure de sécurité
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
emprisonne
1. osoba liczby mnogiej
emprisonnons
1. osoba czasu przyszłego
emprisonnerai
imiesłów czynny
emprisonnant
imiesłów bierny
emprisonné
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
emprisonnions
Przykłady
La police a emprisonné le voleur après son arrestation.
Policja uwięziła złodzieja po jego aresztowaniu.
02
uwięzić, zamknąć
serrer ou enfermer quelque chose de manière à ce qu'il n'ait plus de liberté de mouvement
Przykłady
Les racines emprisonnent la terre humide.
Korzenie uwięzają wilgotną ziemię.
