Szukaj
empirer
01
pogarszać się, zaostrzać się
devenir plus mauvais ou plus grave
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik stanu
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
empire
1. osoba liczby mnogiej
empirons
1. osoba czasu przyszłego
empirerai
imiesłów czynny
empirant
imiesłów bierny
empiré
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
empirions
Przykłady
Son humeur a empiré après la dispute.
Jego nastrój pogorszył się po kłótni.
02
pogarszać się, zaostrzać się
rendre quelque chose plus mauvais ou plus grave
Przykłady
Le retard des secours a empiré la crise.
Opóźnienie pomocy pogorszyło kryzys.
