Szukaj
désappointer
01
rozczarowywać, zawieść
causer de la déception ou de la frustration à quelqu'un
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
désappointe
1. osoba liczby mnogiej
désappointons
1. osoba czasu przyszłego
désappointerai
imiesłów czynny
désappointant
imiesłów bierny
désappointé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
désappointions
Przykłady
Il ne veut pas désappointer ses amis avec ses décisions.
On nie chce rozczarować swoich przyjaciół swoimi decyzjami.
