Szukaj
décoller
01
startować, oderwać się od ziemi
quitter le sol en parlant d'un aéronef
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik ruchu
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
décolle
1. osoba liczby mnogiej
décollons
1. osoba czasu przyszłego
décollerai
imiesłów czynny
décollant
imiesłów bierny
décollé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
décollions
Przykłady
Le pilote attend l' autorisation pour décoller.
Pilot czeka na pozwolenie na start.
