Szukaj
bander
01
bandażować, opatrywać
entourer une partie du corps avec un bandage pour protéger ou soutenir
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
bande
1. osoba liczby mnogiej
bandons
1. osoba czasu przyszłego
banderai
imiesłów bierny
bandé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
bandions
Przykłady
Le médecin a bandé son bras cassé.
Lekarz zabandażował jego złamane ramię.
02
mocno zginać, sztywno wyginać
plier ou courber quelque chose avec force
Przykłady
Il a bandé l' arc avant de tirer la flèche.
Napiął łuk przed wystrzeleniem strzały.
