Szukaj
aveugler
01
oślepiać, olśniewać
rendre incapable de voir, temporairement ou définitivement
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
pochodny
czasownik czynnościowy
czasownik posiłkowy
avoir
1. osoba liczby pojedynczej
aveugle
1. osoba liczby mnogiej
aveuglons
1. osoba czasu przyszłego
aveuglerai
imiesłów czynny
aveuglant
imiesłów bierny
aveuglé
1. osoba liczby mnogiej imperfektu
aveuglions
Przykłady
Le soleil m'a aveuglé pendant un moment.
Słońce oślepiło mnie na chwilę.
02
oślepiać, zaćmiewać rozum
priver de raison ou de jugement
Przykłady
La colère l'a aveuglé et il a pris une mauvaise décision.
Gniew oślepił go i podjął złą decyzję.
