Zoeken
Selecteer de woordenboektaal
craquer
01
kraken, piepen
faire un bruit sec et rĆ©pĆ©titif, comme un craquement ou un grincementĀ
grammaticale informatie
morfologische samenstelling
enkelvoudig
actiewerkwoord
hulpwerkwoord
avoir
1e persoon enkelvoud
craque
1e persoon meervoud
craquons
1e persoon toekomende tijd
craquerai
onvoltooid deelwoord
craquant
voltooid deelwoord
craquƩ
1e persoon meervoud imperfectum
craquions
Voorbeelden
Le plancher craque quand on marche dessus.Ā
De vloer kraakt als je erop loopt.
02
verliefd worden op, dol zijn op
tomber amoureux de quelqu'un ou ĆŖtre trĆØs attirĆ© par quelque choseĀ
Voorbeelden
J'ai craquĆ© sur cette jolie petite blonde.Ā
Ik ben verliefd geworden op dat mooie kleine blondje.
