جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
effarer
01
به وحشت انداختن, به هراس انداختن، مضطرب کردن
effrayer ou troubler quelqu'un fortement
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل کنشی
فعل کمکی
avoir
اولشخص مفرد
effare
اولشخص جمع
effarons
اولشخص زمان آینده
effarerai
وجه وصفی حال
effarant
اسم مفعول
effaré
اولشخص جمع زمان ناقص
effarions
مثالها
La tempête a effaré les habitants du village.
طوفان ساکنان روستا را وحشتزده کرد.
