Ara
circunstancial
01
dolaylı, çevresel
referido a una prueba que no es directa, sino que sugiere un hecho por inferencia
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
bileşik
ilişkisel
derecelendirilemez
eril tekil
circunstancial
eril çoğul
circunstanciales
dişil tekil
circunstancial
dişil çoğul
circunstanciales
Örnekler
Un veredicto no puede basarse únicamente en indicios circunstanciales.
Bir karar yalnızca dolaylı kanıtlara dayandırılamaz.
02
koşullu, duruma bağlı
que depende o varía según las condiciones o situaciones específicas
Örnekler
Es una verdad circunstancial, no una ley universal.
Bu, evrensel bir yasa değil, koşullu bir gerçektir.
