Szukaj
gruñir
01
warczeć
emitir un sonido bajo y áspero , especialmente un animal
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
prosty
czasownik czynnościowy
regularny
1. osoba liczby pojedynczej
gruño
3. osoba liczby pojedynczej
gruñe
imiesłów czynny
gruñendo
czas przeszły prosty
gruñó
imiesłów bierny
gruñido
Przykłady
El perro gruñía cuando alguien se acercaba a su dueño.
Pies warczał, gdy ktoś zbliżał się do jego właściciela.
02
narzekać, mruczeć
expresar quejas de manera constante o descontenta
Przykłady
Siempre gruñe por el trabajo que tiene que hacer.
On zawsze narzeka na pracę, którą musi wykonać.
