Szukaj
ordenar
[past form: ordené][present form: ordeno]
01
uporządkować, posprzątać
poner algo en orden o en una disposición adecuada
informacje gramatyczne
budowa morfologiczna
frazowe
czasownik czynnościowy
regularny
nierozdzielny
1. osoba liczby pojedynczej
ordeno
3. osoba liczby pojedynczej
ordena
imiesłów czynny
ordenando
czas przeszły prosty
ordené
imiesłów bierny
ordenado
Przykłady
El equipo debe ordenar los materiales antes de salir.
Zespół musi uporządkować materiały przed wyjściem.
