جستجو
زبان دیکشنری را انتخاب کنید
irrumpir
01
ناگهان وارد شدن
entrar de forma repentina y generalmente con fuerza
اطلاعات دستوری
ساختار صرفی
ساده
فعل حرکتی
باقاعده
اولشخص مفرد
irrumpo
سومشخص مفرد
irrumpe
وجه وصفی حال
irrumpiendo
گذشته ساده
irrumpió
اسم مفعول
irrumpido
مثالها
La policía irrumpió en el edificio.
پلیس یورش برد به ساختمان.
