encabronar
01
يُغضِب, يُغيظ
enfurecer o irritar a alguien de manera extrema
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
عباري
فعل حركة
منتظم
غير قابل للفصل
المتكلم المفرد
encabrono
الغائب المفرد
encabrona
اسم الفاعل
encabronando
الماضي البسيط
encabronó
اسم المفعول
encabronado
أمثلة
La decisión injusta del juez encabronó a la familia de la víctima.
قرار القاضي الظالم أغضب عائلة الضحية.



























