desgarrar
01
يمزق, ينتزع
romper o separar con violencia
معلومات نحوية
التركيب الصرفي
مشتق
فعل حركة
منتظم
المتكلم المفرد
desgarro
الغائب المفرد
desgarra
اسم الفاعل
desgarrando
الماضي البسيط
desgarró
اسم المفعول
desgarrado
أمثلة
Gritó de dolor cuando se desgarró el menisco.
صرخ من الألم عندما مزق الغضروف الهلالي.



























