Ara
to culminate
01
zirveye yükselmek
to end by coming to a climactic point
Intransitive: to culminate in an outcome
Formal
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
basit
eylem fiili
düzenli
şimdiki zaman
culminate
3. tekil kişi
culminates
şimdiki zaman ortacı
culminating
basit geçmiş zaman
culminated
geçmiş zaman ortacı
culminated
Örnekler
The festivities culminated in a grand parade through the city streets.
Şenlikler, şehir sokaklarında büyük bir geçit töreni ile doruk noktasına ulaştı.
Formal
Örnekler
The election night party culminated months of campaigning and outreach to voters.
Seçim gecesi partisi, aylarca süren kampanya ve seçmenlere ulaşma çabalarının doruk noktası oldu.
03
doruk noktasına ulaşmak, zirve yapmak
to reach or create the highest point or peak of something
Intransitive
Örnekler
The mountain culminated in a sharp, snow-capped summit.
Dağ, keskin ve karlı bir zirve ile sonuçlandı.
04
doruk noktasına ulaşmak, en yüksek noktasına varmak
(of a celestial body) to reach its highest point in the sky
Intransitive: to culminate | to culminate point in time
Örnekler
The constellation culminates during the early hours, visible at its peak.
Takımyıldızı, erken saatlerde tepe noktasına ulaşır, zirvesinde görülebilir.
Leksikal Ağaç
culmination
culminate
