Ara
to grapple with
[phrase form: grapple]
01
mücadele etmek, başa çıkmaya çalışmak
to attempt to deal with a challenging or difficult situation or problem
Transitive: to grapple with a difficult situation
dil bilgisi bilgileri
biçimbilimsel yapı
öbeksi
eylem fiili
düzenli
ayrılamaz
edat
with
temel fiil
grapple
şimdiki zaman
grapple with
3. tekil kişi
grapples with
şimdiki zaman ortacı
grappling with
basit geçmiş zaman
grappled with
geçmiş zaman ortacı
grappled with
Örnekler
After the accident, he grappled with physical pain and emotional trauma.
Kazadan sonra, fiziksel acı ve duygusal travmayla mücadele etti.
02
mücadele etmek, güreşmek
to physically wrestle or struggle with someone or something
Transitive: to grapple with sb/sth
Örnekler
He grappled with the steering wheel as he tried to control the car on the icy road.
Buzlu yolda arabayı kontrol etmeye çalışırken direksiyonla mücadele etti.
